In die tijd wierp Abram zich ter aarde, en God sprak tot hem: “Dit is mijn verbond met u: Gij zult de vader worden van een menigte volken. Gij zult niet langer Abram heten, uw naam zal Abraham zijn, want Ik maak u tot vader van een menigte volken. Ik zal u zeer vruchtbaar maken, volken zal Ik van u maken, zelfs koningen zullen uit u voortkomen. Ik sluit een verbond met u en uw nakomelingen, geslacht na geslacht, een altijddurend verbond. Ik zal uw God zijn en de God van uw nakomelingen. Geheel Kanaän, het land waar gij nu als vreemdeling verblijft, zal Ik aan u en uw nakomelingen geven om het voor altijd te bezitten, en Ik zal hun God zijn.” Ook zei God tegen Abraham: ‘Jij moet je houden aan dit verbond met mij, evenals je nakomelingen, generatie na generatie.
Verlaat u op God, op zijn machtige arm, blijft altijd zijn Aanschijn zoeken. Vergeet nooit de wonderen die Hij deed, zijn tekenen en zijn beloften. Gij, kroost van zijn dienaar Abraham, gij zonen van Jakob, zijn welbeminde. De Heer, Hij is onze enige God, wat Hij beslist geldt voor heel de aarde. Voor eeuwig blijft zijn verbond van kracht, wat Hij beloofd heeft voor duizend geslachten. De bond die Hij vroeger met Abraham sloot, de eed die Hij Isaäk eens heeft gezworen.
In die tijd sprak Jezus tot de Joden : Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: als iemand mijn woord onderhoudt, zal hij in eeuwigheid de dood niet zien.' Toen zeiden de Joden Hem: 'Nu weten wij zeker dat Gij van de duivel bezeten zijt. Want Abraham en de profeten zijn gestorven, terwijl Gij beweert: Als iemand mijn woord onderhoudt, zal hij in eeuwigheid de dood niet smaken. Zijt Gij soms groter dan onze vader Abraham, die wel gestorven is. Zelfs de profeten zijn gestorven. Voor wie houdt Gij uzelf wel?' Jezus antwoordde: 'Als Ik Mijzelf verheerlijk dan is mijn glorie niets; maar mijn Vader is het die Mij verheerlijkt, van wie gij zegt: Hij is onze God. Toch kent gij Hem niet. Ik daarentegen ken Hem en als Ik zou zeggen dat Ik Hem niet ken, zou Ik aan u gelijk zijn: een leugenaar. Maar Ik ken Hem en onderhoud zijn woord. Abraham, uw vader, juichte van vreugde bij de gedachte dat hij mijn dag zou zien; hij heeft hem gezien en zich verheugd.' Toen zeiden de Joden tot Hem: 'Gij zijt nog geen vijftig jaar en Gij hebt Abraham gezien?' Jezus antwoordde hun: 'Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: voor Abraham werd, ben Ik.' Toen raapten zij stenen op om Hem te stenigen, maar Jezus trok zich terug en verliet de tempel.
Daar Abraham profeet was, zag hij in de Geest, de dag van de komst van de Heer en het doel van zijn Lijden, waardoor hijzelf en allen die net als hij in God geloofden, gered zouden worden. Toen jubelde hij van vreugde (Gn 17,17). De Heer was dus niet onbekend voor Abraham, aangezien deze zijn dag zou willen zien (…). Hij verlangde naar de dag opdat hij ook Christus zou kunnen omhelzen, en na Hem op een profetische wijze te hebben gezien door de Geest, jubelde hij van vreugde. Daarom vervulde zijn nakomeling Simeon de vreugde van de voorvader en zei: "Nu laat u, Heer, uw dienaar in vrede heengaan, zoals u hebt beloofd. Want met eigen ogen heb ik de redding gezien die u bewerkt hebt ten overstaan van alle volken" (Lc 2,29v) (…). En Elizabeth zegt [volgens enkele manuscripten]: "Mijn ziel jubelt voor de Heer, ik ben opgetogen om mijn God en Redder". De jubel van Abraham was net als deze ouderen die Christus zagen en die in Hem geloofden. En van deze kinderen steeg de jubel weer op naar Abraham(…). Het is dus terecht dat de Heer getuigde toen Hij zei: "Abraham zag juichend van blijdschap mijn dag tegemoet; hij heeft Hem gezien en van vreugde gejubeld". En Hij zei dit alleen naar aanleiding van Abraham, maar voor allen die sinds het begin kennis van God verwierven en de komst van Christus verkondigden. Want zij ontvingen deze openbaring van de Zoon zelf, die zich in de dagen zichtbaar en tastbaar heeft gemaakt en met de mensen gesproken heeft om uit de stenen de kinderen van Abraham te verwekken (Mt 3,9) en zijn nakomelingen talrijk als de sterren te maken.
In die dagen sprak Jesaja tot Achaz: “Vraag de Heer, uw God, om een teken, hetzij hoog aan de hemel of diep in de hel.” Maar Achaz antwoordde: “Ik vraag niet om een teken; ik wil de Heer niet op de proef stellen.” En Jesaja sprak: “Luister dan, Huis van David, is het u niet genoeg mensen te ergeren, dat gij ook mijn God tot ergernis wilt zijn? Daarom geeft de Heer u ook ongevraagd een teken: Zie, de maagd zal ontvangen en een zoon baren, en zij zal hem noemen ‘Immanuël’: ‘God-met-ons’.