Lezingen van de dag

Op zijn oude dag werd Salomon door zijn vrouwen tot de dienst van vreemde goden verleid, zodat zijn hart niet altijd onverdeeld aan Jahweh, zijn God, toebehoorde, zoals het hart van zijn vader David. Salomon begon Asjtarte, de godin der Sidoniërs, en Milkom, de gruwel der Ammonieten, te vereren; hij deed dus wat slecht was in de ogen van Jahweh, en bleef Hem niet altijd trouw, zoals zijn vader David. Zelfs bouwde Salomon een offerhoogte voor Kemosj, de gruwel van Moab, op de berg ten oosten van Jerusalem, en een voor Molok, de gruwel der Ammonieten. Hetzelfde deed hij voor al zijn vreemde vrouwen, die voor haar goden wierook wilden branden en offeren. Toen werd Jahweh vergramd op Salomon. omdat hij zijn hart had afgewend van Jahweh, Israëls God, die hem tot tweemaal toe was verschenen, en hem uitdrukkelijk had geboden, geen vreemde goden te dienen. En omdat Salomon zich niet aan Jahweh’s gebod had gehouden, sprak Jahweh tot hem: Omdat het met u zover is gekomen, dat gij u niet gehouden hebt aan mijn verbond, noch aan de wetten, die Ik u gaf, daarom zal Ik u het koninkrijk ontnemen en het geven aan uw knecht. Terwille van David, uw vader, zal Ik het echter niet bij uw leven doen; maar Ik neem het af van uw zoon. Ook zal Ik niet het hele koninkrijk afnemen, maar één stam aan uw zoon geven, terwille van mijn dienaar David en van Jerusalem, dat Ik mij heb uitverkoren.

Gelukkig wie zich houden aan het recht en doen wat rechtvaardig is, telkens weer. Wees ons indachtig, o Jahweh, Om uw liefde voor uw volk; Zoek ons op met uw heil, vermengden zich zelfs met heidenen en spiegelden zich aan hun daden. Zij vereerden hun godenbeelden en raakten verstrikt in hun netten. Zij brachten hun zonen en dochters ten offer aan de demonen. Toen ontstak de Heer in toorn, Hij gruwde van zijn volk, zijn liefste bezit.

In die tijd trok Jezus naar de streek van Tyrus en Sidon. Hij ging een huis binnen en wilde niet dat iemand het te weten kwam, maar Hij kon niet onopgemerkt blijven. Een vrouw wier dochtertje door een onreine geest was bezeten, kwam dan ook, zodra ze van Hem gehoord had, naderbij en wierp zich aan zijn voeten. De vrouw was een Helleense van Syrofenicische afkomst. Zij vroeg Hem de duivel uit haar dochter uit te drijven. Hij sprak tot haar: 'Laat eerst de kinderen verzadigd worden, want het is niet goed het brood dat voor de kinderen bestemd is aan de honden te geven.' Maar zij had een antwoord en zei Hem: 'Jawel, Heer. De honden onder tafel eten immers van de kruimels van de kinderen.' Toen sprak Hij tot haar: 'Omdat ge dit zegt, ga heen, de duivel heeft uw dochter verlaten.' Zij keerde naar huis terug, trof haar kind te bed en bevond dat de duivel was heengegaan.

     "Heer, dat niemand U kan zien behalve de zuiveren van hart (Mt 5,8). Ik zoek, door het lezen en het mediteren, de ware zuiverheid van hart en hoe men het kan bereiken om U te kennen, hoe weinig dan ook. Tot U zegt mijn hart: 'Ik zocht uw gelaat.' Uw gelaat blijf ik zoeken (Ps 27,8). Ik heb lang in mijn hart gemediteerd en er is een vuur ontstoken in mijn meditatie: het verlangen om U nog beter te kennen. Als U voor mij het brood van de Heilige Schrift breekt, dan laat U zich door dat deeltje van het brood aan mij kennen (Lc 24,30-35). En hoe meer ik U ken, hoe meer ik verlang om U te kennen, niet alleen door een letter, maar vooral door de smaak van de ervaring.”       "Ik vraag dat niet Heer, om mijn eigen verdiensten, maar om uw barmhartigheid. Ik geef immers toe dat ik een zondaar ben en onwaardig, maar ‘de hondjes eten de kruimels van de tafel van de meester die op de grond vallen’. Geef mij dus, Heer, het onderpand van de toekomstige erfenis, minstens een druppel van de hemelse regen om mijn dorst te lessen, want ik brand van liefde"...       Door dergelijke redevoeringen roept de ziel de Bruidegom. En de Heer, die kijkt naar de rechtvaardigen en die niet alleen naar het gebed luistert, maar wat in het gebed aanwezig is, verwacht dat het roepen van de ziel niet eindigt. Hij onderbreekt haar midden in de stroom en laat zich plotseling zien, Hij haast zich om de ziel die het verlangt, te ontmoeten door uit de hemel een zachte dauw als de kostbaarste parfum te laten stromen. Hij herschept de vermoeide ziel, Hij voedt wie honger heeft, Hij versterkt haar zwakheid, Hij verlevendigt haar door haar te laten sterven, door een wonderlijk vergeten van zichzelf, Hij maakt haar sober door haar dronken te maken.

De koningin van Sjeba, die veel van Salomon gehoord had, kwam om hem met raadsels op de proef te stellen. Vergezeld van een zeer groot gevolg, trok ze met een tros kamelen, die met reukwerken, edelstenen en heel veel goud beladen waren, naar Jerusalem. Bij Salomon aangekomen, vroeg ze hem alles, wat haar in de gedachte kwam. Maar Salomon verklaarde haar de zin van al haar woorden; niets bleef voor den koning verborgen, zodat hij het haar niet verklaren kon. Toen nu de koningin van Sjeba bemerkte, hoe wijs Salomon was, en zij het paleis zag, dat hij gebouwd had, de spijzen van zijn tafel, de aanzittende hovelingen, de rijen bedienden in hun kledij en de schenkers, verder nog de slachtoffers, die hij opdroeg in de tempel van Jahweh, raakte ze buiten zichzelf, en sprak tot den koning: Het is dus waar geweest, wat ik in mijn land over uw bezit en uw wijsheid gehoord heb. Ik geloofde het niet, voordat ik het met eigen ogen zag. Maar waarlijk, nog niet de helft heeft men mij verteld; want gij bezit meer wijsheid en rijkdom dan ik gehoord heb. Gelukkig uw vrouwen, gelukkig uw dienaren hier, die altijd voor u mogen staan, om uw wijsheid te horen. Gezegend zij Jahweh, uw God, die u zo heeft liefgehad, dat Hij u op Israëls troon heeft geplaatst, en u in zijn onvergankelijke liefde voor Israël tot koning heeft aangesteld, om volgens recht en billijkheid te regeren. Toen gaf zij den koning honderd twintig talenten goud, edelstenen en ontzaglijk veel reukwerk. Nooit meer is er zoveel reukwerk aangevoerd, als de koningin van Sjeba toen aan Salomon heeft geschonken.