Lezingen van de dag

Wij hebben lief, omdat God ons het eerst heeft liefge­had. Maar als iemand zegt dat hij God liefheeft, terwijl hij zijn broeder haat, is hij een leugenaar. Want als hij zijn broeder die hij ziet niet liefheeft, kan hij God niet liefheb­ben die hij nooit heeft gezien. Dit gebod hebben wij dan ook van Hem gekregen: wie God liefheeft moet ook zijn broeder liefhebben. Iedereen die gelooft dat Jezus de verlosser is, is een kind van God. Welnu, wie de vader liefheeft bemint ook het kind. Willen wij God liefhebben en zijn geboden onder­hou­den, dan moeten wij ook Gods kinderen liefhebben. Dat is onze maatstaf. God bemin­nen wil zeggen zijn geboden onderhouden, en zijn geboden zijn niet moeilijk te onder­houden, want ieder die uit God geboren is overwint de wereld. En het wapen waarmee wij de wereld overwinnen is geen ander dan ons geloof.

Geef, o God, uw wetten aan de Koning, uw gerechtigheid aan de Koningszoon. Moge Hij uw volk rechtvaardig besturen, uw arme volk naar recht en wet. Hij verlost hen van onderdrukking en geweld, hun bloed is kostbaar in zijn ogen. Zonder ophouden zal men voor Hem bidden, Hem zegen toewensen, dag aan dag. Zijn Naam zal eeuwig bestaan, zijn Naam zal voortleven zolang de zon zal schijnen. Men zal wensen gezegend te worden als hij, en alle volken prijzen hem gelukkig.

In die tijd keerde Jezus in de kracht van de Geest terug naar Galilea en men sprak over Hem in heel de streek. Hij trad nu op als leraar in hun synagogen en werd algemeen geprezen. Zo kwam Hij ook in Nazaret, waar Hij was grootge­bracht, ging volgens zijn gewoonte op de sabbatdag naar de synagoge en stond op om voor te lezen. Ze reikten Hem de boekrol van de profeet Jesaja aan. Hij opende de rol en vond de plaats waar geschreven stond: De geest des Heren is over mij gekomen, omdat Hij mij gezalfd heeft. Hij heeft mij gezonden om aan armen de Blijde Boodschap te brengen, aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken, en aan blinden, dat zij zullen zien; om verdrukten te laten gaan in vrijheid, om een genade­jaar af te kondigen van de Heer. Daarop rolde Hij het boek dicht, gaf het terug aan de dienaar en ging zitten. In de synagoge waren aller ogen gespannen op hem gevestigd. Toen begon Hij hen toe te spreken: 'Het Schriftwoord dat gij zojuist gehoord hebt, is thans in vervulling gegaan.' Allen bevestigden Hem hun instemming en verbaasden zich, dat woorden, zo vol genade uit zijn mond vloeiden.

Lest je dorst eerst aan het Oude Testament om vervolgens te drinken aan het Nieuwe. Als je niet eerst drinkt van het eerste, dan zul je je dorst niet kunnen lessen met het tweede. Drink van het eerste om je dorst te lessen, van het tweede om het geheel te stillen.(...) Drink uit de beker van het Oude Testament  en van het Nieuwe, want in die twee, drink je Christus. Lest je dorst met Christus, want Hij is de wijnstok, Hij is de rots waar het water uit opborrelt. Drink Christus, want Hij is “een rivier wijd vertakt, die de stad van God verblijdt”, Hij is de vrede, en “uit zijn zijde stromen rivieren met levend water”. Drink Christus om je dorst te lessen met het bloed van de verlossing en van het Woord van God. Het Oude Testament is zijn woord, het Nieuwe is dat ook. Men drinkt zijn heilige Schrift en men eet het; dan zal het eeuwige Woord, het Woord van God, neerdalen in de aders van de geest en in het leven van de ziel: “De mens leeft niet alleen van brood, maar ook van elk woord van God”. Lest je dorst dus met dat Woord, in de goede volgorde: drink eerst uit het Oude Testament, en dan, zonder dralen uit het Nieuwe.       Hij zegt zelf met nadruk: “Het volk dat in duisternis ronddoolt, ziet een groot licht; Zij die in het donker wonen, worden door een helder licht beschenen”. Drink dus eerst zonder aarzelen en het grote licht  zal je verlichten: niet het dagelijks licht, van de zon of van de maan, maar dat licht dat de schaduw van de dood verdrijft. (Bijbelse referenties: Joh 15,1; 1Kor 10,4; Ps 36,10; 46,5; Ef 2,14; Joh 7,38; Dt 8,3; Mt 4,4; Is 9,1 LXX; Mt 4,16; Lc 1,79)

Vrienden, als God ons zozeer heeft liefgehad, moeten ook wij elkander liefhebben. Nooit heeft iemand God gezien, maar als wij elkaar liefheb­ben, woont God in ons, en is zijn liefde in ons volmaakt geworden. Dit is het bewijs dat wij in Hem verblijven (zoals Hij verblijft in ons), dat Hij ons deel heeft gegeven aan zijn Geest. En wij, wij hebben gezien en wij getuigen, dat de Vader zijn Zoon heeft gezonden om de Heiland van de wereld te zijn. Als iemand erkent dat Jezus de Zoon van God is, woont God in hem en woont hij in God. Zo hebben wij de liefde leren kennen die God voor ons heeft, en wij geloven in haar. God is liefde: wie in de liefde woont, woont in God en God is met hem. Onze liefde is volmaakt, als wij vertrouwvol uitzien naar de dag van het oordeel, omdat wij in deze wereld leven volgens het voorbeeld van Christus. Liefde laat geen ruimte voor vrees. De volmaakte liefde drijft de vrees uit, want vrees duidt op straf en wie vreest is niet volgroeid in de liefde.