In die dagen sprak een Engel van de Heer sprak tot Filippus: 'Begeef u op reis naar het zuiden en ga de weg op die van Jeruzalem naar Gaza loopt. Deze is eenzaam.' Hij begaf zich op reis. Terzelfder tijd bevond een Ethiopier zich op de terugweg van een pelgrimstocht naar Jeruzalem; hij was een eunuch, een hoveling van Kandake, de koningin van de Ethiopiers, en haar opperschatmeester. Gezeten in zijn reiskoets was hij de profeet Jesaja aan het lezen. De Geest sprak tot Filippus: 'Ga naar die reiskoets en blijf in de nabijheid.' Toen Filippus er naar toe gegaan was, hoorde hij hem de profeet Jesaja lezen. Hij vroeg hem: 'Begrijpt ge wat ge leest?' Maar de Ethiopier antwoordde: 'Hoe zou ik dan kunnen, als niemand mij daarin behulpzaam is?' Hij nodigde Filippus uit in te stappen en bij hem te komen zitten. De schriftuurplaats die hij juist las was de volgende: Als een schaap werd Hij ter slachtbank geleid; en evenals een lam, stom tegen zijn scheerder, opende Hij zijn mond niet. Door zijn vernedering is zijn vonnis voltrokken. Wie zal zijn geslacht kunnen beschrijven? Want zijn leven wordt weggenomen van de aarde. Nu richtte de eunuch het woord tot Filippus: 'Mag ik u vragen van wie de profeet dit zegt? Van zichzelf of van iemand anders?' Filippus begon te spreken en uitgaande van deze tekst verkondigde hij hem Jezus. Al voortreizende kwamen ze bij een water en de hoveling zei: 'Hier is water. Wat is er op tegen, dat ik gedoopt word?' Hij liet de koets stil houden en beiden, Filippus en de eunuch, daalden af in het water en hij doopte hem. Toen zij in het water gekomen waren, rukte de Geest des Heren Filippus weg; de eunuch zeg hem niet meer en zette vol blijdschap zijn reis voort. Filippus echter werd aangetroffen in Azotus. Daar trok hij rond en predikte de Blijde Boodschap in alle steden totdat hij in Caeserea kwam.
Prijst, alle volken, nu onze God, verkondigt de faam van zijn daden. Hij heeft ons leven steeds weer gered, en liet niet toe dat wij vielen. Komt dan, godvrezenden, luistert naar mij, ik zal u verhalen wat Hij mij gedaan heeft. Hem heeft mijn mond steeds om hulp gevraagd, mijn tong heeft Hem altijd geprezen. God zij geprezen, Hij wees mij niet af, onthield mij niet zijn erbarmen
In die dagen zei Jezus tot de menigte: Niemand kan tot Mij komen, als de Vader die Mij zond, hem niet trekt; en Ik zal hem doen opstaan op de laatste dag. Er staat geschreven bij de profeten: En allen zullen door God onderricht worden. Al wie naar de leer van de Vader geluisterd heeft, komt tot Mij. Niet dat iemand de Vader gezien heeft, alleen Degene die uit God is, heeft de Vader gezien. Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wie gelooft, heeft eeuwig leven. Ik ben het brood des levens. Uw vaderen, die het manna gegeten hebben in de woestijn, zijn niettemin gestorven; maar dit brood daalt uit de hemel neer, opdat wie er van eet niet sterft. Ik ben het levende brood dat uit de hemel is neergedaald. Als iemand van dit brood eet, zal hij leven in eeuwigheid. Het brood dat Ik zal geven, is mijn vlees, ten bate van het leven der wereld.'
De Maagd Maria heeft Jezus Christus gebaard, zij heeft Hem in haar armen verwarmd, zij heeft Hem in doeken gewikkeld en Hem met moederlijke zorg omringd. Het is dezelfde Jezus van wie we nu het lichaam ontvangen en van wie we het verlossende bloed drinken bij het sacrament van het altaar. Dat is wat het katholieke geloof voor waar houdt, dat is wat de Kerk trouw onderricht. Geen enkele menselijke taal zal haar waaruit "de middelaar tussen God en de mensen" (1Tim 2,5) mensgeworden is, genoeg kunnen verheerlijken. Geen enkele menselijke lofzang is de juiste maat voor haar van wie de reine schoot de vrucht heeft gegeven, die het voedsel voor onze zielen is; anders gezegd, Hij die van zichzelf getuigt door deze woorden: "Ik ben het levend brood dat uit de hemel is nedergedaald; als iemand van dit brood eet, zal hij eeuwig leven". Wij die immers uit het heerlijke paradijs verdreven zijn door voedsel, wij zullen ook de vreugde van het paradijs terugvinden door voedsel. Eva nam het voedsel, en wij werden veroordeeld tot een eeuwig vasten; Maria heeft voedsel gegeven, en de deur naar het hemelse feestmaal werd voor ons geopend.
Na de dood van Stefanus brak een hevige vervolging los tegen de Kerk in Jeruzalem. Allen verspreidden zich over het platteland van Judea en Samaria, uitgezonderd de apostelen. Vrome mannen begroeven Stefanus en hielden een grote rouwklacht over hem. Saulus echter woedde tegen de Kerk, waarbij hij het ene huis na het andere binnendrong, mannen en vrouwen wegsleepte en overleverde om gevangen gezet te worden. Zij nu, die zich verspreid hadden, trokken rond en verkondig den het woord van de Blijde Boodschap. Zo kwam Filippus in de stad van Samaria en predikte daar de Messias. Filippus' woorden oogstten algemene instemming toen de mensen hoorden wat hij zei en de tekenen zagen die hij verrichtte. Uit vele bezetenen gingen de onreine geesten onder luid geschreeuw weg en vele lammen en kreupelen werden genezen. Daarover ontstond grote vreugde in die stad.