Dit zegt God, de Heer: Ik haal de Israëlieten weg bij de volken waar ze terechtgekomen zijn, ik zal ze overal vandaan bijeenbrengen en ze naar hun land laten terugkeren. Ik zal hen tot één enkel volk maken, in het land, op de bergen van Israël, en één koning zal over hen allen regeren. Zij zullen niet langer twee volken zijn, niet langer verdeeld zijn over twee rijken. Zij zullen zich niet meer bezoedelen met hun afgoden, hun gruwelbeelden en al hun misdaden. Uit de trouweloosheden waaraan zij zich bezondigd hebben zal Ik hen verlossen en Ik zal hen reinigen, zodat zij mijn volk zijn en Ik hun God. Dan zal mijn dienaar David koning over hen zijn, zij zullen allen één herder hebben. Zij zullen leven volgens mijn geboden en mijn wetten werkelijk onderhouden. Zij zullen wonen in het land, dat Ik mijn dienaar Jakob gegeven heb, het land waar hun vaderen gewoond hebben, zij en hun kinderen en hun kleinkinderen zullen daar voor altijd wonen, en mijn dienaar David zal voor altijd hun vorst zijn. Ik zal met hen een verbond van vrede sluiten: een altijddurend verbond zal het zijn. Ik zal hun een woonplaats geven, Ik zal hen talrijk maken en mijn heiligdom voor altijd onder hen vestigen. Mijn woning zal bij hen zijn. Zo zullen de heidenvolken weten, dat Ik, de Heer, Israël heilig maak, doordat mijn heiligdom voor altijd onder hen is.”
Volken, hoor het woord van de Heer geeft er bericht van op verre kusten. Hij die Israël eens verstrooid, zal het verzamelen zal het behoeden zoals een herder zijn kudde. Jakob zal worden bevrijd door de Heer los uit de greep van hen die hen roofde Juichend betreden zij de Sion weer zetten zich neer waar de Heer hen zegent. Meisjes dansen samen een vreugdedans samen met de jongens en grijaards Dan breng Ik vreugde in plaats van rouw troost en blijdschap na al hun droefheid
Vele Joden, die naar Maria waren gekomen en zagen wat Jezus gedaan had, geloofden in Hem. Enigen van hen gingen echter naar de Farizeeën om hun te vertellen wat Jezus gedaan had. De hogepriesters en Farizeeën belegden daarop een zitting van het Sanhedrin en zeiden: 'Wat doen we?' Want die man verricht veel wonderen. Als wij Hem zijn gang laten gaan, zullen ze allemaal in Hem geloven. Dan zullen de Romeinen komen en met de heilige plaats ook ons volk wegvagen.' Maar een van hen, Kajafas, die in dat jaar hogepriester was, zei hun: 'Gij begrijpt er niets van; ge denkt er niet aan, dat het beter voor u is, dat er een mens voor het volk sterft dan dat het hele volk ten onder gaat.' Dat zei hij niet uit zichzelf, maar als hogepriester in dat jaar profeteerde hij, dat Jezus zou sterven voor het volk, en niet voor het volk alleen, maar ook om de verstrooide kinderen van God samen te brengen. Van die dag af waren ze besloten Hem te doden. Jezus bewoog zich daarom niet meer openlijk onder de Joden, maar vertrok vandaar naar de streek bij de woestijn, en wel naar de stad Efraim, waar Hij met zijn leerlingen verbleef. Toen echter het paasfeest van de Joden op handen was, gingen velen uit die streek voor Pasen naar Jeruzalem om zich te reinigen. Ze zochten naar Jezus en zeiden tot elkaar, terwijl ze in de tempel stonden: 'Wat dunkt u? Zou Hij niet naar het feest komen?'
De Heer zei me ooit: "Alles, maar ook alles, wat het ook mag zijn, zal goedkomen." En een andere keer zegt Hij: "Jij zelf zal het kunnen zien, dat alles, wat het ook mag zijn, zal goedkomen." Deze twee uitspraken werden door mijn ziel… begrepen dat Hij wil dat we weten dat Hij zich niet alleen om wat edel en groot is bekommert, maar ook om het kleine en het geringe, het nederige en het eenvoudige, zowel om het ene als om het andere. Dit bedoelt Hij met: "Alles, maar ook alles, wat het ook mag zijn, zal goedkomen." Hij wil dat we beseffen dat zelfs het minste onder de dingen niet zal vergeten worden. Voor zover wij kunnen zien gebeuren er zoveel slechte dingen en is de aangerichte schade zo enorm, dat het ons onmogelijk lijkt dat dit alles nog ooit goed kan aflopen. Hierop blijven we ons, onder gejammer en geweeklaag, blind staren. Maar ondertussen kunnen we niet uitrusten in het zalige schouwen van God zoals we zouden moeten doen. Dit komt door de beperktheid en de kortzichtigheid van ons verstand, die maken dat we de verheven en wonderbare wijsheid, de macht en de goedheid van de heilige Drie-eenheid niet kunnen kennen. En dit bedoelt Hij met: "Jijzelf zal het kunnen zien, dat alles, wat het ook mag zijn, zal goedkomen", als zei Hij: "Neem nu maar in geloof en vertrouwen aan wat je uiteindelijk in volheid van vreugde werkelijk zal mogen zien"… Volgens mij moet er een daad zijn, iets dat de heilige Drie-eenheid ten uitvoer zal brengen op de laatste dag. Wat zij precies inhoudt of hoe zij zal voltrokken worden, dat weet geen mens, geen enkel schepsel dat beneden Christus staat. En dat blijft zo tot haar voltooiing… Hij wil immers dat we net genoeg weten om tot een diepere rust in onze ziel te komen, zodat we in vrede liefhebben in plaats van ons te vergapen aan al de stormen die ons vreugdevol opgaan in Hem kunnen verstoren. Deze grote daad ligt voor God reeds vast van vóór alle begin. Hij koestert en verbergt haar diep in zijn heilig hart: Hij is de enige die weet hoé Hij alles ten goede zal keren. Want zoals de heilige Drie-eenheid alles schiep uit het niets, zo zal ze ook al wat niet goed is ten goede keren.
Ik hoor velen fluisteren: 'Daar heb je 'Ontzetting‑overal'. Breng hem aan.' Ja, we brengen hem aan. Al mijn vrienden willen niets liever dan mij ten val brengen. Ze zeggen: 'Misschien laat hij zich misleiden, dan overmeesteren we hem en kunnen we ons op hem wreken.' God de Heer is bij mij als een machtig strijder. Mijn achtervolgers vallen neer, ze zullen niet overwinnen. Ze worden diep beschaamd, nooit bereiken ze niets. Hun schande duurt eeuwig, ze wordt nooit vergeten! God van de hemelse machten, die alles rechtvaardig onderzoekt, die hart en nieren doorgrondt, laat mij zien hoe Gij u op hen wreekt. Ik heb immers mijn zaak in uw handen gelegd. Zing een lied, een loflied voor de Heer uw God, want Hij heeft het leven van de arme uit de macht van de boosdoeners gered.